Πριν από κάθε μεγάλη δράση, πριν από κάθε συνεργασία και κάθε συνάντηση, χρειάζεται μια σύντομη προπαρασκευαστική συνάντηση. Έτσι έγινε και στο πρόγραμμα μας! Η πρώτη μας σύμπραξη με το 2ο Ειδικό Δημοτικό της Ρόδου και το 1ο Δημοτικό σχολείο Ιαλυσού είναι γεγονός. Μαθητές τυπικού πληθυσμού 5ης και 6ης δημοτικού θα συνεργαστούν με μαθητές που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού σε μια ιδιαίτερη αθλητική εκδήλωση με στόχο την κοινωνική ενσωμάτωση
Μια στιγμή όπου όλοι παίρνουν μια ανάσα και μαθαίνουν τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί.
Αυτή η στιγμή για εμάς ήταν η προπαρασκευαστική ενημερωτική παρουσίαση στους μαθητές που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα «Social Inclusion: The Power of Sports».
Μπαίνοντας στον κόσμο της συμπερίληψης με απλό τρόπο
Απευθυνθήκαμε στους μαθητές με απλό τρόπο, με απλές οδηγίες όπως θα μιλούσαμε σε ένα φιλικό μας πρόσωπο: χωρίς δύσκολες λέξεις, χωρίς θεωρίες, με ζωντανές εικόνες, βίντεο και σενάρια πραγματικότητας.
Τους εξηγήσαμε:
-
Τι είναι ο αυτισμός.
-
Πώς μπορεί κάποιος να νιώθει όταν βρίσκεται σε νέο περιβάλλον.
-
Ποιες συμπεριφορές μπορεί να συναντήσουν και τι μπορεί να σημαίνουν.
-
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε έναν συμμαθητή να νιώσει άνετα.
-
Και κυρίως: ότι όλοι έχουμε διαφορετικές ανάγκες — και αυτό είναι όμορφο.
Η αντίδρασή τους;
Μάτια ανοιχτά, πρόσωπα στραμμένα μπροστά, ερωτήσεις που έδειχναν ενδιαφέρον, όχι απλή περιέργεια.
Παραδείγματα που μίλησαν κατευθείαν στις καρδιές τους
Δεν μείναμε μόνο στα λόγια. Χρησιμοποιήσαμε μικρά, καθημερινά παραδείγματα και σενάρια που τα παιδιά κατάλαβαν αμέσως:
-
«Αν δεις ένα παιδί να καλύπτει τα αυτιά του, ίσως ο ήχος να το δυσκολεύει — κάνε λίγο πίσω ή βοήθησέ το να βρει ένα πιο ήσυχο σημείο.»
-
«Αν δεν θέλει να παίξει αμέσως, δεν σημαίνει ότι δεν σε συμπαθεί — μπορεί απλώς να χρειάζεται λίγο χρόνο.»
-
«Αν κάποιος δεν σε κοιτάει στα μάτια, μην ανησυχήσεις — σε ακούει κανονικά.»
Αυτές οι απλές εικόνες ήταν αρκετές για να χαράξουν στις σκέψεις τους τη σημασία της κατανόησης.
Οι μικρές ανακαλύψεις των παιδιών
Ήταν υπέροχο να βλέπουμε τα παιδιά να συνδέουν πληροφορίες με δικές τους εμπειρίες:
– «Α! Και εγώ θυμώνω όταν έχει πολύ θόρυβο!»
– «Εμένα με βοηθάει να κάνω διάλειμμα όταν κουράζομαι.»
– «Άρα όλοι χρειαζόμαστε κάτι διαφορετικό…»
Αυτό ακριβώς θέλαμε.
Να καταλάβουν ότι η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι ξένο — είναι κάτι ανθρώπινο.
Τι μάθαμε μέσα από αυτή τη διαδικασία
Μάθαμε πως όταν εξηγείς κάτι με σεβασμό και απλότητα, τα παιδιά ανταποκρίνονται με εντυπωσιακή ωριμότητα.
Μάθαμε ότι:
-
Δεν φοβούνται τις διαφορές.
-
Δεν κουβαλούν προκαταλήψεις — τους τις δίνουμε εμείς.
-
Με ελάχιστη καθοδήγηση, μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι «σύμμαχοι» ενός συμμαθητή που χρειάζεται στήριξη.
Η ενημερωτική παρουσίαση δεν ήταν απλώς μια προετοιμασία. Ήταν μια στήριξη της ενσυναίσθησης τους και ένας τρόπο αυτός ο κόσμος της διαφορετικότητας να μην είναι και τόσο ξένος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου